مكاتبات شاه عباس و سلاطين عثمانى احمد فرزند چهارده ساله محمد ثالث روز 18 رجب 1012 ه / 22 دسامبر 1603 م . به تخت نشست . وى از زمان ايلدرم بايزيد به بعد نخستين پادشاهى است كه در ابتداى سلطنت دست به خون برادر نيالود . برادر وى مصطفى دوازده سال بيش نداشت . احمد دستور داد وى را در حرمسرا نگهدارند . شايد علت اين امر اين بود كه از سلالهء عثمان غازى كسى جز مصطفى نمانده بود . زيرا بعدها دوبار به قتل وى فرمان داد . ولى يك بار به علت وحشت از يك طوفان ناگهانى و بار ديگر به علت بيمارى شديد ، احمد جلادان را از اقدام به قتل برادر بازداشت . روز اول شعبان 1102 ه ، احمد به رسم سلاطين عثمانى به مسجد ابو ايوب انصارى رفت و شمشير به كمر بست و چند روز بعد مادر بزرگ خود صفيه خانم را از دربار دور ساخت و صفيه هر چند خواست با نوه‌اش روبه‌رو شود وزير جراح محمد پاشا مانع شد تا مبادا كه افسون آن زن نيرنگ باز در سلطان چهارده ساله كارگر افتد . صفيه سلطان معاصر كاترين دومديسى و چونان وى ايتاليايى بود . زندگانى آن دو شباهت فراوان به يكديگر داشت . زيرا هر دو ساليان دراز به نام شوهر و پسر خود در حيات سياسى كشور دخالت مستقيم كرده بودند . يك ماه بعد ، احمد براى اقامهء نماز به مسجد اياصوفى رفت و از آن‌جا روانهء خانهء وزير شد و مراسم جشن ختنه سوران خود را در آن‌جا برگزار كرد و اين نخستين براى بود كه در خاندان عثمانى فردى پس از رسيدن به سلطنت ختنه مىشد . قاپودان پاشا جغاله زاده فرماندهء كل نيروى مأمور ايران شد و وزير ياوزعلى مأمور فرماندهى نيروى عازم هنگرى . ياوزعلى خيلى ميل داشت كه در استانبول بماند . ولى سلطان احمد با تهديد به مرگ وى را روانهء محل مأموريت نمود . ياوزعلى در رسيدن به بلگراد